شایع ترین نوع عفونت ادراری در زنان عفونت مثانه است. متأسفانه افرادی که در روزهای آغازین زندگی زناشویی خود هستند با این مشکل مواجه می شوند. عفونت ادراری از جمله مواردی است که می تواند ماه عسل را خراب کند و این وضعیت به قدری شایع است که به آن سندروم ماه عسل گفته می شود. سندروم ماه عسل، نوعی از عفونت های دستگاه ادراری است که در نتیجه تحریک در طی آمیزشهای مکرر جنسی رخ می دهد. البته این مشکل به ماه عسل محدود نمی شود. برخی از زنان تقریباً هر بار که رابطه جنسی دارند، به عفونت مثانه مبتلا می شوند. این عارضه در بین زنان تازه ازدواج کرده شایع است و ۲۰ تا ۴۰ درصد از خانمها در طی نخستین ماه پس از ازدواج با علائمی مانند تکرر و احساس سوزش ادرار و یا درد در هنگام دفع ادرار و درد در ناحیه زیر دل، کدرشدن رنگ ادرار و یا خون ادراری به پزشک مراجعه میکنند. اگر عفونت درمان نشود، ممکن است تشدید شده و به مجاری ادراری و حتی کلیه هم منتقل گردد؛ بنابراین درمان این عارضه در سریعترین زمان ممکن بسیار حائز اهمیت است.
اغلب با نزدیکی های مکرر و عدم رعایت بهداشت جنسی، انجام روش های غیر معقول نزدیکی، استفاده کردن از دیافراگم برای پیشگیری از بارداری و همچنین ضعف سیستم ایمنی و نقص سیستم ادراری بانوان احتمال ابتلا به این عفونت افزایش می یابد. کوتاه بودن مجرای ادرار نیز دلیلی بر ابتلا به این عارضه است. این عفونت با یک آزمایش ادرار قابل تشخیص خواهد بود.
علائم اصلی سیستیت شامل:
همچنین بخوانید: عفونت ادراری در زنان
عفونت ماه عسل در بین خانم های جوان رواج بیشتری دارد و خصوصاً زوجینی که به تازگی ازدواج کرده اند بیشتر در معرض ابتلا به این عفونت هستند.
پزشک سؤالاتی پرسیده، بیمار را معاینه کرده و آزمایش ادرار انجام خواهد داد. آزمایش ادرار به آزمایشگاه فرستاده شده و یا پزشک از دیپ استیک استفاده می کند. نتایج دیپ استیک ادرار به سرعت و در حالی که بیمار هنوز در مطب است آماده می شود. برای تعیین نوع باکتری احتمالاً کشت ادرار انجام شده و یا نمونه ادرار کاتتریزه تهیه می شود. بیمارانی که به طور مرتب دچار سیستیت می شوند به آزمایشات بیشتر احتیاج خواهند داشت. این آزمایشات می تواند شامل اسکن سونوگرافی، اشعه ایکس یا سیستوسکوپی مثانه با استفاده از دوربین فیبر نوری باشد.
طبق مطالعات صورت گرفته، زنان باردار در معرض خطر عفونت ادراری قرار دارند که این اتفاق به ویژه بعد از ماه ششم بارداری رخ می دهد. با این حال، ابتلا به سیستیت در دوران بارداری به جنین آسیب نمی رساند؛ اما اگر در چنین شرایطی هستید، توصیه می شود که مراحل درمان را در اسرع وقت شروع کنید. تأخیر در درمان می تواند باعث گسترش عفونت شود و بر کلیه ها تأثیر منفی بگذارد که منجر به بروز مشکلاتی مانند تولد نوزادان نارس یا کم وزن می شود. اگر عفونت های مثانه درمان نشوند، می توانند باعث ایجاد مشکلات جدی تری شوند که عبارتند از:
به طور کلی ابتلا به عفونت و مبارزه سیستم ایمنی بدن با آن، می تواند از 1 هفته تا ماه ها طول بکشد؛ اما درمان عفونت ادراری و کلیوی، معمولاً 7- 14 روز است؛ بنابراین به محض دیدن نشانه های عفونت ادراری باید برای درمان آن اقدام کنید.
سندروم ماه عسل معمولاً به سرعت قابل درمان است. هنگامی که پزشک شما سندروم را تأیید کرد، احتمالاً آنتی بیوتیک تجویز می کند تا عفونت سریع برطرف شود. در موارد بسیار دردناک، ممکن است مسکن هم برای دوره ای کوتاه تجویز شود.
برای کسب اطلاعات جامع درباره زگیل تناسلی ، کلیک کنید.